1978'de mücadeleye katıldı. Dersim'e çıkarılan ilk gerilla birliğinin üyesiydi. 3.Konferans DABK Delegesiydi.

.................Neden hayata böylesine bagli insanlar erken ölür bilmem ki.. Neden, zayıf sandığımız yanımıza pür dikkâtimizi vermişken, umut, en sağlam sandığımız yerden kırılır,bilmem ki... Neden...neden ...

Ben O`nu dağlarda tanıdım. Kör bir insan nasıl ki "renkleri" tarif edemezse, O`na da korkuyu anlatamazdınız. Müthiş bir yürekti.
Seyir ederken (yürürken) Küheylan bir duruşu vardı. Kendinden emin ve vakur,alçak gönüllüydü ama duruşu, etrafa meydan okur gibiydi. Dimdik !

Teorik tartışmalara pek girmezdi. Lenin ne demiş, Mao ne söylemiş (laf aramızda kalsın ama) pek de ilgilenmezdi. Iyi bir komutandı.
işte, diyordu, karşımızda vahşetin,zulmün kalesi bir devlet ve onun karşısında onu yıkmaya cüret etmiş bir yürek ! silahını havaya kaldırırdı.

Insan o`nun konuşmalarını dinlediği zaman şaşırırdı. Bu adam,sanki hayatında hiçbir yenilgi görmemiş, tek kişilik bir orduydu...

O`nun yanında güçlü hissederdim kendimi. Kavgacı ruhum artardı.

..... Halim KAR

3. Konferans DABK delegesi

Elazığ’da dogdu. Lise öğrenimini arkadaşlarıyla birlikte tamamlamak için Adana’ya gitmiştir. Bu dönemde parti ile ilişkiye geçerek faaliyetlerine başlamıştır. Ellerinde bulunan silahların düşmanın eline geçmesi sonucu yakalanarak esir düşmüstür. 9 ay hapishanede kaldıktan sonra Elazığ’a ailesinin yanına gitti. Elazığ’da kısa bir dönem kaldıktan sonra 1980 yılında gerillaya katılmıştır.

.....

Konuşmayla pek arası yoktu,çoğu zaman dinleyici olurdu,sormazsanız cevap vermezdi,verdiği zaman ise kesin ve kararlı ve de çok kısa konuşurdu.Direk konuşan bir üslubu vardı,zaman zaman kırıcı olurdu bu yüzden ama umursamazdı. O`nu Dersim Dağlarında gördüğümde şaşırmıştım 12 Eylül’ün hemen sonrası. Dili de çözülmüştü Dersim`de, artık tartışmalara katılıyor,fikir yürütüyor, katılmadığı görüşleri yerden yere vuruyordu. Sertti. Ama dağların piri olmuştu. Araziyi ve bölgeyi çok iyi öğrenmişti. Bir gerilla için en önemli olanda buydu. Ama o,sadece bir gerilla ve Komutan olmayla kalmayacak, siyasi bir Kadro olacaktı, geliştirecekti kendini. Bir gün bir çatışmadaki tavrını anlattılar bana, şaşırdım kaldım: Pusu attıkları bir yerde düşman konvoyunu bir türlü durduramayınca yaylım ateşi yapmalarına rağmen, Rüstem (Dağlardaki adı buydu) öfkesinden elindeki MP 5`(üç ayaklı,şeritli Makineli tüfek) le bizzat Cemselerin tam önüne geçiyor ve düşmanı hem durduruyor, hem de tar-u mar ediyordu. Bir eline doladığı mermi şeridi,diğer elinde ise MP 5 ! Bir savaş tanrısıydı o ! Tıpkı Hüseyin TOSUN gibi. Sayısız çatışmalardan alnının akıyla çıkacaktı taa ki Hürmek Mezrasında son muharebesini verene kadar. Aslında Hürmek Mezrasın da da, yüzlerce yığınak yapan düşman çemberini tek yarıp çıkan yine o olacaktı. Ama geride kalan yoldaşlarının çemberden bir türlü çıkamadığını görünce, onları kurtarmak için geri dönecekti...

Halim kAR