O gündüz külahlı, gece silahlı olmanın espirisinin en güzel örneklerindendi. Çevresinde esnaf olarak biliniyordu ve işini aksatmadan çalışıyordu, ama aynı zamanda devrimci sorumluluğu gereği askeri eylemlerde yer alıyor, eylemden sonra tekrar işine dönüyordu ve dolayısıyla kimse kendisinden kuşkulanmıyordu. Ta ki Ali Yasar Günaydın’ın cezalandırılmasından sonra sürdürülen operasyonlar sonucu yakalanan bir taraftarın verdiği ifadeye kadar. Çayocağı, evi hemen basıldı ama Cihan TAS’ı yakalayamadılar. O çoktan sırra kadem basmıştı. Çünkü yakalananların birçoğu kendisini tanıyorlardı. Illegalite gereği, durumları aydınlanıncaya kadar tedbir almak ve onların bildiği alanları terk etmek gerektiğini bilinç düzeyine çıkarmıştı. O bu ilkeli davranması sayesinde Istanbul polisinin eline geçmedi.

....Devrimimizin sıra neferi, hamalıydi. 1980 yaz aylarında birim içinde yer almaya başladık. Kendisi Zeytinburnu ambarlarında hamallık yapıyordu. Mütevazi, alçakgönüllü biriydi. Sessizdi. Pek fazla konuşmayan, verilen görevleri eksiksiz yerine getiren biriydi.....