Genç yaşlarda mücadele ile tanışan Bulut, 1983 yılına kadar milislik görevini sürdürdü. Bu tarihte gerillaya katıldı. Araştıran, inceleyen, tartışan, sorgulayan kişiliğiyle ön plana çikti. 1984 yılında Parti Üyeliği'ne seçildi. 1986 yılında 7 Konferans delegesinin şehit düşmesinden sonra aslı delege seçildi. 1987 DABK-Konferans ayrılığında, DABK saflarında yer aldı. 1988 ortalarında Geçici MK Sekreterliği görevine atandı. 1989'da ki 3. Konferans'ta yeniden Parti Genel Sekreterliği'ne seçildi. 1992 Mart ayına kadar bu görevini yürüttü ve bu tarihten itibaren de MK içerisinde yapılan bir değişiklikle, Sekreter Yardımcılığı görevini üstlendi. DABK ve Konferans kanatlarının 1992 yılında birleşmesinden sonra MK üyeliği ve Askeri Komisyon Sekreterliği görevini üstlendi.

İsmail Bulut ve Hüseyin Karataş ın mezarları

ISMAIL BULUT

Ismail Bulut yoldaşın kaybı ülkemiz devrimi açısında önemli bir kayıptır. Çünkü o kısacık yaşamında bunu mücadelesiyle binlerce kez kanıtladı. Mücadele yaşamı boyunca her saniyesini halka, devrime ve komünizme adadı. En zor şartların hüküm sürdüğü dönemlerde Proletarya Partisi’ne önderlik ederek, dirençliğiyle, savaşçılığıyla ve siyasi-ideolojik yol göstericiliğiyle bir kutup yıldızı oldu...
Ismail Bulut 1963 yılında Dersim’in Hozat ilçesinde dünyaya geldi. Yoksul bir Kürt ailesinin çocuğuydu. Öğrencilik döneminde Proletarya Partisi’yle tanıştı. Bütün mücadele yaşamında olduğu gibi çalışkanlığıyla ve alçak gönüllüğüyle ön plana çıktı. Ama en önemlisi sorunları kavrayışıyla ve bu karmaşık sorunlara siyasal çözümler getirmesi, aksatmaksızın siyasal kişiliğini geliştirmesi öne çıkan diğer özellikleriydi.
Mücadeleye atıldıktan sonra Ismail Bulut iyi bir MGB militanıydı. Mücadelesi onu dönemin öğrenci gençlik önderliğine getirdi. Iste bu nedenledir ki dönemin devrimci gençliğinin düşüncesinde bir Ismail Bulut olma sevdası vardı. O gençlik önderi olarak daha aktif bir mücadele içinde olmak istiyordu.
Öğrencilik yillarından sonra bir dönem yerleşik bir milis olarak faaliyet sürdürdü. Daha sonra profesyonel faaliyet yürütmek için tereddütsüz bir şekilde bölgede bulunan gerilla birliğine katıldı. Tarih 1983 başlarıydı. Gerillalar komutanlar ve siyasi komiserler gibi yöre halkıda Ismail yoldaş gibi bir gerillaya sahip olmanın sevincini yaşıyorlardı. Ismail Bulut gerilla olma sevinci ile daha bir coşkuluydu. Bu coşku hızla gelişen siyasal kişiliğini daha da geliştirirken askeri yönününü ise bu coşku içinde imrenilecek bir şekilde geliştirmekteydi.
Tarih hünüz 1984 yılını gösterirken o Proletarya Partisi’nin bir üyesi bir olmuştu bile. Okuyan, araştıran, tartışan ve öğrendiklerini savaş içinde uygulayan bu büyük komünist Dersim dağlarında SAHIN olarak nam salıyordu. Halk, dağların sahibini görebilmek, onunla konuşabilmek ve tartışabilmek için inanılmaz fedakarlıklara katlanıyordu. Adeta halkın bağrında sevgi tahtı kurmuştu. Dersim’in bir çok alınında gerilla faaliyeti yürüten SAHIN yoldaş, gerilla faaliyet alanını genişletmek amacıyla bir grup gerilla ile birlikte Sivas’a geçti. Sivas’ta gerilla faaliyeti yürüttü. Dönemin önderliğinin izlediği yanlış çizgi sonucu bir süre sonra tekrar gerilla birliği ile birlikte Dersim’e dönmek zorunda kaldı. Dersim ve Sivas’ın SAHIN’i düşmanın korkulu rüyasıydı.
Belli bir süre sonra Karadeniz’de görevlendirilen Ismail Bulut ve yoldaşları burada da halkın gönlünde taht kurmuşlardı. Düşman güçleri bunun karşısında art arda operasyonlar düzenlemeye ve ve halka korku vermeye çalıştılar. Işte 92 Mayıs ve Haziran ayları içinde, düşman güçleri ile bir çok defa karşılaşan gerilla birliği her defasında Ismail Bulut’un savas sanatı ve savaş kurallarını muazzam bir şekilde uygulamasıyla kayıp vermeksizin başarıyla çatışmaları sürdürmüşlerdi. Ama bu çatışmaların bir tanesi yani 1 Haziran’da olanı hariç. Çünkü 1 Haziran’da bir ihbarcının vermiş olduğu bilgi doğrultusunda, düşmanın attığı pusuya düşen partizan birliği, öncü kadın partizanını yani Yıldız Çiçek’i kaybediyordu. Yıldız Çiçek aynı zamanda Ismail Bulut’un eşiydi. 20 gün arayla gelen tay dağından ağır iki ölüm…
Karadeniz’de çatışmalar devam ediyordu. Partizan birliği Kaçkar dağlarını adım adım arşınlıyorlardı. Yoksul köylüler, partizanları bağırlarına basıyorlardı. Karadeniz’i Kızıldeniz’e çevirecek, yoksulluğa, baskılara, zulme son verebilecek yegane gücün partizanlarda olduğunu çok iyi biliyorlardı. Işte bunun içindi bu ilgi bu sevgi.
Takvimler 21 Haziran 1992’yi gösterirken acı bir haber dalga dalga yayılıyordu Karadeniz’den tüm ülkemize. Partizanlar eksilen cephanelerini tamamlamak için bomba imal ederken, bomba Doğan Karadağ’ın elinde patlamıştır. Bombanın patlaması sonucu Doğan Karadağ şehit düşerken, Ismail Bulut ve Cemal Çakmak ağır yaralanmıştır. Düşman güçleri hemen olay yerine gelerek yaralı partizanları esir almıştır. Yaralı partizanlardan birinin Ismail Bulut olduğunu öğrenen düşman sevinci ve korkuyu bir arada yaşıyordu. Hiç zaman kaybetmeden işkencelere başlayan düşman güçlerine karşı kızıl bir granitti Ismail Bulut. Düşman amasızdı, zalimdi. Ama o büyük insanda inançlıydı, kararlıydı. Ve yoldaşları gibi düşmanı bir kez daha yenip proletaryanın kızıl bayrağını yükseklere çekecekti. Ve öylede oldu. Acze kapılan düşman güçleri ise onu hemen oracikta katlettiler.
Ismail Bulut’un cenazesi onlarca arabayla Şavşat’tan alınarak Hozat’a getirildi. Proletarya Partisi’nin çağrısı üzerine Hozat esnafı kepenk kapatarak cenaze törenine akın etti. Çevreden ve Dersim il merkezinden Hozat’a ulaşan bütün yollar kapatılarak halkın cenazeye katılımıda engellenmeye çalışılmıştır. Buna rağmen Ismail Bulut güçlü bir cenaze töreniyle toprağa verildi.
Ismail Bulut şehit düştüğünde Birleşik Merkez Komitesi Örgütlenme Büro Üyesi, Askeri Komisyon Sekreteri’ydi.
Ismail ismi; köylü-gerilla savaşını yoğunlaştırma ve yaygınlastırmanın ismi olarak anılacak
Ismail ismi; sadece düşmana karşı değil aynı zamanda her türlü revizyonizme ve oportonizme karşı mücadelenin amansız ismi olarak hep hafızalarda kalacak.