1 Mayıs kutlamalarında polis tarafından katledildi.

1990'da mücadeleye katıldı. 1993 yılında tutsak düştü ve Sağmalcılar Hapishanesi'ne konuldu. Daha sonra Ümraniye Hapishanesi'ne sevk edildi. Ölüm Orucu direnişinde, ipi ilk o göğüsleyerek bir ilke imza attı. Aygün Uğur, MKP'nin Ölüm Orucu direnişindeki ilk kaybıdır.

1979 yılında MKP saflarında yerini alan Ayata, 1989'da gerillaya katıldı. 1992 yılında Karadeniz Birliği içinde yer aldı. Aynı yıl Parti Üyesi oldu. Ayata, 1994 yılında Çukurova Bölge Komitesi üyesi olarak çalışma yürüttü. Her devrimcinin uğrak mekanı olan hapishanelerle, Konya'da tanıştı. Tusak düştüğünde gösterdiği zaafiyetten dolayı parti üyeliği düşürülmüştürç Daha sonra Bursa Hapishanesi'ne sevk edildi. 1996 ölüm orucu direnişinde ölümsüzleşti..

1989 yılında, Sağmalcılar bölgesinde öğrenci gençlik içerisinde faaliyet yürüttü. Ortadoğu'daki askeri eğitim kampına 1991 yılında katıldı. Aldığı eğitimle ve edindiği deneyimlerle birlikte, Dersim bölgesinde gerilla komutanı olarak görev aldı. Mücadele içindeyken, kışın amansız koşullarında ayakları donmuştuç Tedavi için İstanbul'a geldiğinde, ayak parmakları kesildi. Daha sonra tekrar Dersim bölgesine gitti. Parti üyesi olan Hayati Can, 30 Mart 1995'de tutsak düşerek, Sağmalcılar Hapishanesi'ne konuldu. Cezasının kesinleşmesi üzerine Bursa Hapishanesi'ne sevk edildi. 1996 ölüm orucu direnişinde ölümsüzleşti.

işkencede katledildi.

1979 yılında devrimci düşüncelerle tanıştı. Milislik ve kuryelik yapan Tunç, göç ettikleri  Elazığ'da 7 Temmuz 1995 tarihinde MKP'ye yönelik bir operasyonda, Sinan Demirbaş ile birlikte gözaltına alındı. Sinan Demirbaş'ın işkencede katledildiği bu operasyon sonucu, tutuklanarak Malatya Hapishanesi'ne, oradan da Nevşehir Hapishanesi'ne sevk edildi. Nevşehir Hapishane yönetimi, beyninde "ur" olan Tunç'un tedavisini engelleyerek katletti.

Maddi durumları iyi olmadığı için Celal ancak Adana da ilkokul 4. sınıfa kadar okuyabildi. Ve sonraki süreçte ayakkabı boyacılığından simit satmaya kadar bir çok işte çalıştı. Hayatın gerçekleriyle çok küçük yaşta tanışmıştı. Ve yaşananlara isyan edip başkaldırmayı da çok küçük yaşta öğrendi. Çeşitli işlerde çalıştıktan sonra, son olarak bir baklava salonunda işe başladı. Hem çalışıp ailesine yardımcı oluyor hem de inandığı davası için onurlu kavgasını sürdürüyordu.
1993 yılında askerlik çağı geldiğinde ise, yıllarca yoksul halka kan kusturan, zulmeden T.C. ordusuna değil, Halk Kurtuluş Ordusu’na katıldı. Çatışmada yaralı olarak ele geçen Celal Ağgül, 2-3 gün süren işkencede ayağı kesildikten sonra katledildi. Tam 13 gün sonra oğullarının şehit düştüğü haberini alan ailesi, oğullarını Hozat’ın Kurukaymak köyündeki toplu mezardan alarak, Adana Buruk mezarlığına defnettiler. Ailesinin deyimiyle, “Anasının, babasının, ve halkın çocuğu”ydu Zülfikar.

Raye olaği Hozati, ana mera koti düri
Haberi şiya çedaği miletema ama Puliri
Vo yağo berbena no sebeno Celal koto mi vıri
Desteça korane Celalemi vışiya necane
bero düri pepo, pepo

Peroç demoliyo ane tica veresani
Haberi ame daye, daye
Celal biyo persani
Zalino baskani Hozat biyo zirti möyrani
Robari vano cigerami amo öyre mare biyo
meymani dere Hozatı

Vere çeberi çe robani ane şino şivano
Celalemi ardo ana vere çeverde meymani
Va yağo vana havale birayemi şiye teyno

Daye daye bakarsemi daye
Celalemi amo vere çeberi teyno çay
Kara habera biray eyro da vaye
Ane roca robaremii biya şaye

(Babası Hasan Ağgül’ün ağıdı)

1 Mayıs kutlamalarında polis tarafından katledildi.