|
1996 yazında gerillaya katıldı.
.... "Erken
yaşta evlenmiştim. İki çocuğum oldu. Çocuklarımı çok seviyorum. Onlardan
ayrılmak pahasına bu kararı vermem elbette ki kolay olmadı. Buraya
gelmeyi kendim talep etmiştim yoldaşlardan. Bu kararımı verene kadar
sancılar çektim belki, ama biliyorum ki, daha aktif bir şekilde mücadelenin
içine atılmamla en başta onlar ve tüm halkımızın çocukları için savaşmış
oluyorum. Onlara güzel ve özgür bir gelecek bırakmak için savaşıyoruz.
Bu ülkede analar hergün 'Bugün çocuklarımın önüne ne koyacağım' diye
düşünüyorsa; bugün çocuklar çöplerden ekmek topluyorsa; bugün çocuklar
gözleri önünde analarının öldürülüşüne tanıklık ediyorsa; bugün çocuklar,
devletin yargısız infazlarının kurbanı olacak hale gelmişse... Sadece
kendi çocuklarımı düşünme bencilliğine nasıl düşebilirim?.. Yarın,
öbür gün büyüdüklerinde bu tavrımdan dolayı anneleriyle gurur duyacaklarına,
her zaman başları dik gezeceklerine inanıyorum...
Toplumdaki geleneksel iş bölümünde kadınlara ev işleri ayrılmıştır.
Burada görüyorsun, mutfak nöbetlerinde herkes yer alıyor. Kadın, kendi
kimliğini buluyor gerilla içinde... Özgürleşiyor... Gerilla içinde
örgütlenmiş kollektif yaşam özgürleştiriyor kadını... Kadınların özgürleşmesi
devrimden geçiyor. Mücadeleye atılmak özgürleşmenin başlangıcı oluyor...
Nasıl ki ben kabuklarımı kırıp özgürleşmeyi seçmişsem, tüm kadınlardan
bunu bekliyorum. Kendi adıma söyleyeyim; devrimci mücadeleye katıldıktan,
hele ki gerilla olduktan sonraki kendimde var olan değişimi, gelişimi
çok net görebiliyorum. Bu da insanın kendine güvenini geliştiriyor.
Bu nedenle kendime güveniyorum... Partime güveniyorum... Halkıma güveniyorum..."
|
