1938'de Afyon'a sürgün gıden Dersimlilerdendi.İşçi olarak çalıştığı Almanya'da 1978'den beri ATİF ve Ulm Tohum Kültür merkezinde (Başkanlığını yapıyordu) faaliyet yürütüyordu. Yakalandığı kanser hastalığı sonucu hayatını kaybetti.

Avusturya'da Linz Umut Kültür Merkezi'nde bağlama hocalığı yapıyordu. ATİK ve YDG faaliyetlerine sanatıyla katılıyordu. Yüzmeye gittiği bir gölde boğularak hayatını kaybetti.

Ailesi onun doğumundan sonra Bursa'ya göç etti. Siyasi düşünceleri lise yıllarında şekillenmeye basladı. 10 Ekim 1995 tarihinde gözaltına alındı ve tutuklandı. 1996 yılındaki SAG ve devamındaki Ölüm Orucu eylemine katıldı. 22 Ekim 1997 tarihinde tahliye oldu. Halk içerisinde cesareti, sıcak kanlılığı ve neşesiyle tanınıyordu. Neşesinden dolayı Çingene diye çağırıyorlardı. Çingene artık gerillanın İsyan'ıydı. Selda aynı neşesi ve cesaretiyle yoldaşlarının sevgisini kazanmıştı. İsyan önce Parti üyeliğine, daha sonra Komutan yardımcılığına seçildi. İsyan'ın bağlı olduğu gerilla birimi Erzincan'ın Kemah ilçesinde pusuya düşer. 3. Ordu güçleri ile girilen çatışmada, İsyan yaralanır. İsyan, yoldaşlarına gitmelerini, kendisinin düşmanı oyalayacağını söyler. Daha sonra 8 saat süren çatışmada, silahının tutukluk yapması üzerine hayatını kaybeder.

Adil Kaplan, TDKP taraftarı iken 1988'de ki Baba Erdoğan önderliğinde gerçekleştirilen Kandıra Baskını'dan etkilenerek, MKP saflarına katıldı. Fransa'da kitle faaliyeti yürüttükten sonra ülkeye geri dönerek Nisan 1994'de gerilla faaliyetine katıldı. Kıl karakoluna yapılan baskında yer alan Adil Kaplan, üç aylık gerilla faaliyetinden sonra, Çukurova'ya atandı. 1994 sonbaharında yakalandı. Ölüm orucunun 170. gününde hayatını kaybetti.

Genç yaşlarda MKP ile tanıştı. Bu düşünceler doğrultusunda faaliyet yürüttü. İşçiydi, İzmir'de Rusya'da çeşitli işlerde çalıştı. 1998'de İzmir'de gözaltına alındı. Devrimci onurunu ve örgütsel kimliğini korudu, örgüt üyeliğinden 12.5 yıl ceza aldı. Kaldığı Bergama ve Buca cezaevlerinde, MKP cezaevi temsilcisi ve siyasi sorumlusuydu. Ölüm orucunun 176. gününde hayatını kaybetti.

…Celal'ın bana en son söylediği söz "seni seviyorum, kendine iyi bak", benim ona söylediğim son sözlerim seni seviyorum, görüşürüz, olmuştu. Evet Celal'len bir kez daha görüşme şansım oldu. Ama görüştügümüz yer bu sefer çok farklıydı. Aramızda ne tel örgü, ne demir parmaklık, ne de taş duvarlar vardı. Ve taa... Dersim'deydik. Evet Celal tek başına direnmişti. Ve aramızdaki bütün engelleri parçalayıp yıkmıştı. Yaşamı ve onuru büyütüp, küçültmüstü ölümü. Evet Celal'i en son Dersim'deki evimizin bahçesinde tahta divanın üstünde uyurken gördüm. Kirpikleri hafif nemliydi. Burnunun yanında hafif bir su damlası vardı. Yüzünde en ufak bir morartı yoktu. Öylece uyuyordu. Onun o güzel yüzünü ömrüm boyunca unutmayacağım. Sonra yüzünü kapatıp Celal'i omuzlara aldılar. Ve sesimin çıktığı kadar bağırdım. "Celal Yoldaş ölümsüzdür"...

                                        Celal Alpay'ın Kızkardeşi

       Babasının devlet memuru olması nedeniyle çocukluk yılları Malatya'da geçti. Devrimci mücadele ile genç yaşlarda tanıştı. İstanbul Üniversitesi İktisadi ve Ticari Bilimler Akademisi'ni bitirdi. Üniversite öğrencisi iken saflarda yerini almıştı. 1984 yılında tutsak düştü. Ağır işkencelerden geçmesine rağmen, politik kimliğinden taviz vermedi. 6 yıl Metris ve Çanakkale Cezaevlerinde kaldı. 1990'da tahliye olunca Konferans Kanadının KBK bünyesinde örgütlenerek, gerilla birliğinde komutan ve siyasi komiser olarak faaliyet yürüttü. 1994 Nisan'ın da MK üyesi ve aynı zamanda MGB Genel Sekreteri olarak geldiği İstanbul'da, 1995 Eylül'ün de tutsak düştü. İşkencehanelerde bir komünistin göstermesi gereken tavrı gösteren Endercan Yıldız, tutuklanıp önce Bayrampaşa Hapishanesi'ne, oradan Diyarbakır ve Malatya hapishanelerine götürüldü.
        Ölüm Orucunun 1. Ekibin de yer alan Endercan Yıldız, dostlarına yazdığı son mektupta eylemine dair şunları söylüyordu:
" ...yeni yaşamlar için ölmek gerektiğini; bu süreçte ölümün yaşamak demek oldugunun bilinciyle doluyum. Tarihimize; şehitlerimize, halkımıza bağlılığın olması gereken durumudur bu. Abartılacak bir durum değil. Normal her devrimci gibi, yerine getirilmesi gereken görevdir bu..." işte böylesi halk sevgisi ve mütevaziliğiyle direnişin 181. gününde kaldırıldığı Ankara Numune Hastanesi'nde hayatını kaybetti...

Ankara Üniv. Öğrencisi iken, 1993'de mücadeleye katıldı. Aralık 1994'de MGB davasından tutuklandı. Gözaltında ifade vermeyi reddetti. 4 ay cezaevinde yattı. Cezaevinden çıktıktan sonra mücadeleye devam etti. 1997 Eylülünde Tokat'da yakalandı. Hem Tokat'da, hemde sonradan getirildiği Ankara Emniyeti'nde, işkenceye rağmen ifade vermeyi reddetti. Tutuklanarak Ulucanlar Hapishanesine konuldu. İdam cezasına çarptırıldı. Ulucanlar Cezaevi'ndeki katliamı yaşadı. Ölüm Orucu'nun ilk ekibinde yer alan Bektaş, eylemin 200. gününde yaşamını yitirdi.

1975'de mücadeleye katıldı. 12 Eylül'de 11 yıl Diyarbakır Cezaevinde kaldı. Bu sürenin 4 yılını tecritte geçirdi. Gördüğü işkencelerden dolayı, fiziksel ve psikolojik sorunlar yaşadı. 1996'da yurtdışına çıktı. Ölüm oruçlarından dolayı, kamuoyunun yetersiz tepkisi ve kendi bireysel çaresizliğinden kaynaklı girdiği bunalım sonucu intihar etti.

Tokat ili, Reşadiye ilçesinin kırsalında, bir gerilla birliği, DHKP/C'nin silahlı bir birimiyle seyir halindeyken, 12 Temmuz Perşembe günü düşmanın pususu ile karşılaştı, çıkan çatışmada Deniz Türk adlı gerilla katledildi. Deniz Türk, Ankara semt örgütlülüğünde çalışmalar yürüttükten sonra gerillaya katılmıştı.

1995'de MKP'ye yardım ve yataklık iddiasıyla tutuklandı ve 1996 yılında tahliye oldu. Tahliyesinin ardından mücadelesine devam eden Coşkun, Partizan Sesi ve Halkın Günlüğü gazetelerinde, Elazığ muhabiri ve temsilcisi olarak çalıştı. 1999'da MKP'ye üye olduğu gerekçesiyle CMUK'un 168/2. Maddesi'nden bir kez daha tutuklanarak, Malatya Hapishanesi'ne götürüldü. 19 Aralık Katliamı sonrasında Ermenek Hapishanesi'ne götürüldü. 2 Ekim günü tutsak bulunduğu Ermenek Hapishanesi'nden, Ölüm Orucu direnişine destek sunmak amacıyla başladığı açlık grevinde, rahatsızlığının artması sonucu, Ankara Numune Hastanesi'ne kaldırıldı. Burada kendisine müdahale eden doktorların mide sondajını "yanliış takması" yüzünden yaşamını yitirdi.

1989-90 'da Yeni Demokrasi Dergisi çalışanı idi. Şubat 1996'da tutuklandı. Ölüm orucunun 123. gününde hayatını kaybetti.

Trakya Üniversitesi Makine Mühendisliği Bölümü mezunuydu. 1989'da mücadeleye katılmıştı. 1999 yılının Temmuz ayında, Çankırı Valisi Ayhan Çevik'e karşı yapılan bombalı eylem sonrası, TKP/ML'ye yönelik polis operasyonunda gözaltına alındı. Yoğun işkencelerden geçirildikten sonra, tutuklanarak Ümraniye Hapishanesine götürüldü. Ölüm Orucu direnişinde TKP/ML dava tutsaklarının 1. Ölüm Orucu ekibi içerisinde yer aldı. Ölüm orucunun 123. gününde hayatını kaybetti.

İ Ü Hukuk Fak. öğrencisi iken, 1989'da Partizan saflarında örgütlendi. Birlik döneminde Gençlik Birliği'nin MK Üyeliği ve Sekreter Yardımcılığı görevlerinde bulundu. Gençlik faaliyeti içerisinde Eskişehir, Amasya, Ankara, Ordu, Samsun, Bursa, Edirne, Çorum, İstanbul illerinin sorumluluğunu yürüttü. 2.OPK sonrası Karadeniz Bölge Komitesi'nde örgütlenerek, TKP/ML Tokat İl Sekreterliği görevini üstlendi.

16 yaşında devrimci mücadeleyle tanışdı. 1998 yılında yapılan bir operasyonda 8 ay tutsak kalır Ümraniye zindanında. Tahliyesinden sonra TC'nin askerlik yoklaması geldiğinde, O yoksul, ezilen-emekçi halkının ordusuna katılmaya karar verir. 1999 ilkbaharında gerillaya katılır. Tokat dağlarının Halo'sudur artık. Devrimci yaşamı boyunca belli sarsıntılı dönemler yaşasa da herşeye rağmen mücadelede ısrar, pusulası olmuştur.
6 Eylül 2001 gecesi çıkan çatışmada ölümsüzleşdi.